www.smoonsharma.blogspot.com

Thursday, September 26, 2013


बहुला
यहाँ संसार वहुला
वहुला जगतमा बाच्नुभाछ तपाँई कहिले ?
यहाँ मोटरगाडी चलाउने मान्छे बहुला ।
यहाँ भट्भटे चलाउने मान्छे बहुला ।
घरमा बस्ने, फ्लाटमा बस्ने मान्छे बहुला ।
वकिल, डाक्टर, इन्जिनियर, पाइलट सबै बहुला ।
यहाँका हवाइजहाजका उडान बहुला ।
यहाँका नेता, कार्यकर्ता सबै बहुला ।
यहाँका जागिरे र उनका सन्तान बहुला ।
यहाँका प्रहरी, हाकिम, विद्यार्थी सबै बहुला ।
यहाँका दुलही देखिन दुलहा वहुला ।
यहाँका जन्ती वहुला ।
म पनि बहुला ल तिमि पनि बहुला ।
यहाँका मेशिन, कलकारखानाका आवाज सब बहुला ।
यहाँका खिचा कुकुर र चिडिया घरका विराला, उल्लु सबै बहुला ।
यहाँका पत्रकार, नायक नायिका सबै बहुला ।
बहुला शहर, बहुला गाँउ बहुला परिवेश ।
संसारै बहुला ।
हरियो, कालो, निलो, खैरो, कलेजी सबै रंग बहुला ।
हे बहुला पृथ्वी मलाई यो खाना पचेन ।
किनकी यहाँका खानामा वीष हालिएका थे ।
हैन क्यारे सायद म पो हुँ कि बहुला ।
यहाँका माटो, पात चैं अमर छन हातमा रहेसम्म
त्यो पनि झरेछीइ भएनन् पागल ।
बहुला काजि हाए हाए ।
बहुला नानि स्वे स्वे ।।


Friday, September 20, 2013

समयको महत्व

समयको महत्व
घडीको काँटा पल, पल घुम्दा कहाँ थिए म ?
एक मिनेट हैन पाँच सेकेन्ड, त्यो नी नभनौ चौबिसौ घन्टा दिन र बार वाई वाई ।
ज्ञान विनाको मान्छे र पानी विनाको मान्छे उस्तै हैन र ?
साह्रै लाटो छस् भन्ने गर्छन साथी, संगीनिहरु ।
घडी टिक । टिक । टिक ।
कहाँ हराएछु ? कस्तो शुन्यता ।
फेरी सोच्छु शुन्यता बाटै शुरु हुने होला सबै  जीवन ।
पलहरु विते मनि आर्जन गर्न ।
पाना पल्टाउने समय गए रे जीजुले भनिसेको ।
२ छाक त टार्नै पर्ने भो ?
जीवनको गोरेटो चौतारीमा पुर्याउँदा नै नेटो काटिने त हैन ?
फ्रस्टेशन हटाउन हिपप सुन्ने बेला भो ।
माया प्रेमको कुरा गर्ने समय गए सोल्टिनी संग ।
आईकम, विकम नजिकै गर्दा ।
हाँसो के ? आँसो के ? चिया पानी नै बिर्सनु पर्ने बेला भो ।
काठमाडौंको घुम्ती कहाँ, कहाँ अल्मलिने जिवन साह्रै वोर भो । केही इलम नपाइएछी सोच्नै पर्ने भो ।
रातदीन डिस्कोबार जान छोड है भन्छन् गाँउमा बा आमा, आफ्नो हालत आफैं वुझदा पागल भइने भो ।
कुरा काट्ने सुद्दी भएका दौतरीले अल्लारे भए पनि ओरालो लागेको हरिण मन त गाडीने भो ।
दशैं, तिहार आयो, होली नी आँउछ नी भन्दै चित्त बुझाउनु पर्ने भो ।
समयको महत्व के हो, एक मिनेट हैन पाँच सेकेन्ड, त्यो नी नभनौ चौबिसौ घन्टा दिन र बार वाई वाई ।

Friday, September 13, 2013

¿Es el sexo natural!




Una lengua que silba, ni un hombre

Parpadeo de los ojos de las rosas aparte

Una cuestión suscita en la mente?

Es un espacio suficiente para que la bella dama?




Un vaso de vino con el soplo de cigarrillos

  pizza de pollo y un agua mineral y anticonceptivos son suficientes

Ella dice que el humor borracho, vamos nena ahora la belleza es suya.

Ella grita a masturbarse en el sofá, su cuerpo pesa poco pesado.




  Besó sus polluelos dulces y muerde los labios.

Ella grita de nuevo! oh sí!

vamos nena! ¡Vamos!

Órganos genitales haría sobresalen!




Ella me llores

Amor fieltro con ella

Sus ojos parpadean y tetas lechosas hace energética

  Espermatozoides blancos esparcidos en su cuerpo.

A esta hora, se lo ruego al dios todopoderoso

Por favor, no me separará de estas cosas naturales.

Thursday, September 12, 2013


Orange Grape & A Lady

A grape ripe to neighbor's house.

I wish to devour it.

Overnight I gaze moon.

The Cloud's  moving , stars blinking.

Windows  curtains wide open.

Eyes  steady on  Mickey Mouse.

Morning & Noon look after that.

A Lady glimpse on me,

Not to response from mine side .

Later I smile , Cute on her dress as doll

But remain quite.It's disgusting?

Once! I travell to my grandpa's mansion.

There my grand ma brings a lot of foods

& fruit instead of grape.

When I take a nap at home the other day

The grape was lost.

My mind becomes absurd till now!

whether it is stolen, fallen or hidden.
हाम्रो मिलन कहिले हुन्छ ?
आदत भयो जीवन संगै जीउने
किताबी किरो वन्न मन लाग्न छाड्यो ।
संगीत विलिन भै गयो ।
राता रात सम्झना आउँछ तिम्रो ।
निन्द्रा, भोक प्यास मेटिन थाल्यो ।
तिम्रो जवानी र मेरो कुरकुरे वैंसको संयोग हो कि यो ?
तिमी कतै हराउँदा मन जेलस हुन थाल्यो ।
साथ पाउने भएको हुँदा धुँवा, रक्सी को मात हराउन थाल्यो ।
सफल भयो जिन्दगी
केवल तिम्रैमात्र याद आउँन थाल्यो ।
केवल तिम्रै याद आउन थाल्यो ।

Saturday, September 7, 2013

एक अक्षर अनेक श्रृजना

अक्षरहरुका मीठा शब्द जब केलाइन्छन् ।
तव मानसमटलमा चित्रहरु उतरिन्छन् ।
ती चित्रहरुलाई खाना खुवाइनुपर्दैन ।
ती रसिला वाक्यहरुले मष्तिस्कका
कोशिकाहरु तिष्ण बनाइदिन्छन् ।
रातारात म प्रगाड हुन्छु ।
जब शाहित्यले आनन्द दीन्छ तव  श्रृजनाहरु स्पष्ट बनाइदिन्छ ।
रसिला, गुलिया, मीठा अनि कडा शब्दले
 मश्तिष्कका तन्तुहरु चलायमान बनाउँछन् ।
त्यहाँ माया त्यसै प्रगाड हुन्छ ।
यी अक्षरहरुले मायारुपी संसारलाई क्षितिज पनि आफ्नो बनाउँछ ।
त्यही क्षितिजलाई समाउँदै रम्न कति मजा आउँछ
त्यो त अक्षर, शब्द र वाक्य चाल खेलाउनेलाई नै थाहा हुन्छ ।
जब पुस्तकका पाना पल्टीन्छ मस्तिष्कमा अर्को छाल आउँछ ।
त्यहाँ प्रेम माया सबथोक पाइन्छ ।
त्यहाँ भट्टी पस्नुपर्दैन वाइन पाइन्छ ।
त्यहाँ शौखिन जीवन पाइन्छ ।
जव भाषा बुझ्न गाह्रो हुन्छ नी
फेरी त्यहाँ आँफै पनि हराईदो रहेछ ।
प्रत्येक अक्षरहरुमा कोपिला पाइन्छन्  नाई कसरी भनुँ ।
रात वितोश यस्तै पुस्तकमा, रात रहे अग्राख पलाउँछ ।


Tuesday, September 3, 2013

घायल मुटु

छाती भक्कानो फुटो
शरिर कापि रहेछन्
क्रोध सेलाइदिन्छ
मुटु घायल भयो

एकान्त प्यारो लाग्न थाल्यो ।
जीवन कहाँ छ ।
नर्क स्वर्ग हो कि, 
स्वर्ग नर्क हो  
छुट्टयाउन गाह्रो भयो ।

चिरविर गर्छन चराहरु
आफ्नै लागी हो कि
के छ र मनका कूरा त्यो आफ्नो भएन ।
माया प्रेम त सवै भगवान कै लागी ।
ईश्वर कहाँ खोजु धर्तीमा कि सूर्य चन्द्रमहाँ ।

फूल टिपी लगाँउ माथमा
अछ्यता लाउँदा हुन्छ की मनमा शान्ति 
राशिको पत्थर कहाँ खोजौं कि त्यसले दिन्छ र मनमा शान्ति 
भक्कानो फूट्छ तिम्रो मायामा ।
प्रिय छोडी गयौ कहाँ कहाँ 
दोषी को हो छुट्याउ तिमी आँफै
ईश्वरीय राहु भन्छ तिमी राछ्स बन ।
एक मुस्कान देउ प्रिय
छोडिदिउ यो पवित्र आत्मा लाई  ।
के तिमी वनी दिन्छौं यो तान्डव मनलाई शान्त पार्न भगवती काली ७तिस
वन्नैपर्छ हामी यमराजका जन्ती
तिम्रो मौलाएको जीवन हुन्छ रे, एक दिन खरानी ।
मेरो नी  हुन्छ त्यस्तै गती ।
पावन वनी देऊ तिमी मेरै लागि

तिम्रो धड्कनमा रमाउँछु ल म सधैं सधैं  ।

हिन्दी चलचित्रकी अभिनेत्री पत्रकारको बारम्बारको प्रश्नपछि बनिन रिसहा

बलिउड । काठमाडौं । चलचित्र “दायरा”को रिलिजपछिको फोटो शुटमा अभिनेत्री करिना कपुर रिसले आक्रामक भएकि छिन् । वास्तवमा पत्रकारले उनलाई देव्रे पट...